Κράτος εν κράτει στην Κρήτη - Μια προσωπική ιστορία

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 υπηρετώ την στρατιωτική μου θητεία. Προκηρύσσονται εθνικές εκλογές και με στέλνουν μαζί με έναν άλλον στρατιώτη στα Σφακιά για να φυλάμε και... καλά το εκλογικό κέντρο, όπως το ήθελε μέχρι πριν από μερικά χρόνια η... παράδοση. Έχοντας μαζί μου ένα καραμπινάκι Μ1, ένα τυφέκιο που χρησιμοποιήθηκε στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, παίρνουμε το νυχτερινό πλοίο με προορισμό τα Χανιά.

Στην Κρήτη δεν είχα ξαναπάει, πόσο μάλλον στα ορεινά χωριά. Η πρώτη εντύπωση λίγο σοκαριστική καθώς είδα πως ο χρόνος έπρεπε να έχει σταματήσει σε αυτές τις περιοχές, όπου οι παραδόσεις τηρούνται πιστά. Μέχρι εδώ όλα καλά. Δεν με πείραξαν οι μαυροφορεμένοι, η βαριά προφορά και η απότομη συμπεριφορά. Ο κάθε τόπος έχει τα δικά του.

Νωρίς το πρωί της Κυριακής – εκλογική μέρα – πιάνω σκοπιά έξω από το εκλογικό κέντρο έχοντας πάντα παραπόδας το καραμπινάκι Μ1. Νωρίς το πρωί οι πρώτοι που έρχονται είναι οι μεγάλοι σε ηλικία με κοιτούν και χαμογελούν. Στην αρχή νόμιζα πως με συμπάθησαν. Μετά όμως κατάλαβα πως ουσιαστικά χλεύαζαν, το άσφαιρο όπλο που κρατούσα.

Η ώρα περνάει χωρίς προβλήματα. Τα παιδιά έπαιζαν γύρω από το σχολείο, που είχε μετατραπεί σε εκλογικό κέντρο. Κάποια στιγμή με πλησιάζει ένα παιδί – ήταν δεν ήταν 15 ετών – και βγάζει ένα πιστόλι. Τρομοκρατήθηκα. Ο νεαρός ήθελε να το συγκρίνει με το δικό μου, για να αποδείξει πως το όπλο του είναι καλύτερο. Σάστισα. Δεν ήξερα τι να πω. Τι να του απαντήσω. Ήταν φανερό πως γνώριζε πολλά περισσότερα από μένα για τα όπλα. Ηταν όμως ένα μαθητής γυμνασίου που κρατούσε όπλο και όλο αυτό φαινόταν κανονικό στο χωριό. Δεν ήθελα να φανταστώ τι συνέβαινε με τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά και πόσα όπλα θα υπήρχαν σε κάθε σπίτι.

Σας περιέγραψα την προσωπική αυτή ιστορία καθώς βλέπω πως μετά από τουλάχιστον τρεις δεκαετίες η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Είμαστε στο 2026 και οι μπαλωθιές σε γάμους και βαφτίσεις πέφτουν βροχή, ενώ και οι βεντέτες δεν έχουν σταματήσει. Οι κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια τονίζουν πως δεν υπάρχει άβατο στην Κρήτη. Και όμως υπάρχει. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχε τελειώσει αυτός ο κύκλος αίματος.

Ορισμένοι προσπάθησαν να σπάσουν το άβατο τελειώνοντας την οπλοκατοχή, αλλά μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν έκαναν πίσω. Μήπως τώρα που ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατάγονται από την Κρήτη ήρθε η ώρα να συνεννοηθούν και να μπει ένα τέλος σε όλο αυτόν τον παραλογισμό;